Dwie twarze konopi. Czym CBD różni się od THC?

two-faces-of-marijuana-how-does-cbd-differ-from-thc_1200px

Marihuana jest wyjątkowo bogatym źródłem kannabinoidów – organicznych związków chemicznych, które wpływają na układ endokannabinoidalny człowieka. Ponad 100 takich związków zostało już odkrytych w konopiach. Wśród nich na pierwszy plan wysuwają się THC (tetrahydrokanabinol) i CBD (cannabidiol). To one najczęściej stają się przedmiotem zainteresowania naukowców, a ich właściwości są najlepiej przebadane. Oba te związki występują w marihuanie i marihuanie medycznej, ale w różnych proporcjach.

Z chemicznego punktu widzenia, THC i CBD nie różnią się znacznie od siebie. Są to izomery strukturalne – ich skład chemiczny jest identyczny i są one zapisane w tym samym wzorze. Mają też taką samą masę cząsteczkową. Różnica ukryta jest w układzie atomów – oba związki mają strukturę cykliczną, tzn. składają się z pierścieni. W CBD otwarty pierścień łączy się z grupami hydroksylowymi i alkilowymi, THC ma zamknięty pierścień z grupą estrową. Wydaje się, że ten szczegół nie zainteresuje nikogo poza entuzjastami chemii, jednak to właśnie on decyduje o zupełnie innym fizjologicznym działaniu obu związków.

THC

Tetrahydrokanabinol (THC) jest głównym kannabinoidem występującym w konopiach. Jest to substancja psychoaktywna, która działa poprzez receptory kannabinoidowe CB1 i CB2. 

Charakterystyka THC: 

  • zwiększa apetyt 
  • rozluźnia ciało i mięśnie 
  • wprowadza cię w stan euforii 
  • stymuluje zmysły 
  • przyśpiesza pracę serca 
  • wprowadza w stan psychozy 
  • zakłóca pamięć i koncentrację 
  • utrudnia koordynację operacyjną 

Badania wykazały, że THC działa jako środek przeciwwymiotny, nasenny i przeciwbólowy. Jest on również stosowany w leczeniu objawowym chorób związanych z ciężkim bólem, takich jak reumatyzm lub zapalenie stawów, oraz łagodzi skurcze mięśni, będące objawem np. stwardnienia rozsianego. Ze względu na swoje właściwości przeciwwymiotne, poprawia jakość życia chorych na AIDS i osób zmagających się z efektami ubocznymi chemioterapii. Obniża również ciśnienie wewnątrzgałkowe, zapobiegając jaskrze. 

CBD

Cannabidiol (CBD) jest drugim najważniejszym kannabinoidem w konopiach indyjskich. W przeciwieństwie do izomeru, tetrahydrokanabinolu, nie ma on działania psychoaktywnego, ale wpływa na przebieg odurzenia związanego z THC. Cannabidiol ma działanie przeciwpsychotyczne i jest stosowany m.in. w leczeniu padaczki opornej na leki u dzieci. 

Charakterystyka CBD: 

  • poprawia nastrój 
  • łagodzi objawy depresji 
  • ma działanie przeciwbólowe i przeciwzapalne 
  • pomaga w leczeniu wielu chorób: cukrzycy, łuszczycy, choroby Alzheimera i innych 
  • chroni przed rakiem 
  • nie zakłóca odbioru teraźniejszości 
  • łagodzi bóle głowy wywołane migreną, objawy PMS 

Badania przeprowadzone przez naukowców na całym świecie wykazały również, że CBD łagodzi napady, dlatego może być stosowany w leczeniu padaczki. Jest stosowany w psychiatrii, ma działanie przeciwlękowe i przeciwpsychotyczne oraz antydepresyjne. Podobnie jak THC, łagodzi ból i działa przeciwzapalnie. Ale to nie wszystko – terapia z użyciem CBD budzi wielkie nadzieje w onkologii. Związek ten ma zapobiegać przerzutom i niszczyć komórki nowotworowe, oszczędzając tym samym zdrowe tkanki. Wszystko wskazuje na to, że może to być bardzo ważne w walce z rakiem i chorobą Alzheimera. 

Dlaczego CBD jest częściej stosowane w medycynie niż THC? 

THC jest nielegalnym produktem o długoterminowych skutkach, takich jak zaburzenia psychiczne, ograniczona zdolność podejmowania decyzji, a także nieprawidłowości  w funkcjonowaniu serca i mózgu (długotrwałe stosowanie). 

CBD nie wykazuje żadnych skutków ubocznych, dodatkowo zapobiega występowaniu skutków ubocznych konsumpcji THC. Naukowcy tworzą obecnie szczepy roślin, które zawierają więcej CBD niż THC. CBD jest zatem znacznie lepszą alternatywą dla leczenia i terapii z powodu braku ryzyka stosowania.